Lużny zapis moich przeżyć , nie chronologiczny ale spontaniczny blog. Pisany nie tylko jako świadectwo ale też zapis moich myśli i przeżyc. Troche jak pamiętnik ale i też miejsce gdzie w danej chwili mogę się wykrzyczeć i poskarżyć na świat. Nie pisany czystą polszczyzną ale za to z serca. Dużo zdjęć i wkrótce kanał video bo wiadomo : A Picture is worth a thousand words.
Wczoraj w Jeruzalem w autobusie linii 12 wybuchła bomba , 21 osób rannych , niektórzy walczą o życie , prosimy o modlitwę Taką dostałem wiadomość od mojego znajomego z Izraela. Jeszcze ponad tydzień temu jechaliśmy gdzieś na południe miasta, za autobusem ,właśnie linii 12 tylko bo to , by zrobić zdjęcie bo akurat w tym dniu jechał tą linią autobus rodem z Polski . Pomyślimy przez chwilę, w jakim komforcie żyjemy ,kiedy wychodząc z domu , nie martwimy się, że może to być nasze ostatnie pożegnanie ,że może po raz ostatni widzimy swoich bliskich , a tam tak jest prawie każdego dnia , choć praktycznie wszystko wydaje się ,że jest w najlepszym porządku, a może to już normalność, bo sprawdzając dzisiejsze wiadomości w mediach nie było o tym żadnej wzmianki ? Czy ludzkie życie ma nie jednakową wartość ? Przecież ci ludzie wyszli normalnie do pracy , szkoły itp , nie szli na wojnę. Pewnie , gdyby ten autobus wyleciał w powietrze we Francji , pół fesjbooka zmieniło by zdjęcia profilowe na francuskie z żałobą , a do walki z terroryzmem ruszyłyby zastępy rodowitych Belgów i innych Europejczyków z kredkami w rękach:), Wszyscy wtedy byliśmy Francuzami. Ktoś powie ,ale to na Bliskim Wschodzie, sami sobie zasłużyli . Nikt nigdy sobie nie zasłużył, aby żyć w terrorze każdego dnia . Nie przypominam sobie, aby kiedyś polscy partyzanci wysadzali pociągi pełen cywilów, ale to już inny temat.Cieszmy się ,że u nas kierowca autobusu po skończonym kursie sprawdza ,czy nie został ktoś pijany ,a nie czy została podłożona bomba ,tak jak to robił każdego dnia kierowca linii numer 12
