"Wielu jest takich, którzy przynoszą swe cenne dary zmarłym. Gdy stają nad zimnym, milczącym ciałem, słowa miłości płyną nader lekko, a tkliwość, szacunek i oddanie, hojnie są szafowane pod adresem tego, kto nie jest w stanie widzieć ani słyszeć. Gdyby te słowa były wypowiedziane wtedy, gdy słaby duch tak bardzo ich potrzebował, gdy ucho mogło je słyszeć, a serce odczuwać, jakże cenną byłaby ich wonność!"
Stan umarłych zgodnie z nauką Pisma Świętego
J 11,11-14 Jezus porównuje śmierć do snu. W Biblii śmierć jest porównana do snu ponad pięćdziesiąt razy.
1Tes 4,15.16 Ci, którzy zasnęli w Chrystusie, powstaną w czasie jego powtórnego przyjścia.
J 5,28.29 Będą dwa zmartwychwstania (do życia i do śmierci).
Rdz 2,7 Bóg ukształtował człowieka z prochu ziemi, tchnął w jego nozdrza dech życia i wtedy człowiek stał się istotą żywą (duszą żyjącą). Bóg nie dał duszy człowiekowi.
Koh 12,7 Ciało wraca do prochu, a duch wraca do Boga. Biblia nie naucza, że dusza wraca do Boga, ale duch.
Hi 27,3 Duch jest tym samym, co Boży dech życia, albo jego moc.
Ps 146,3.4 Kiedy tchnienie albo duch wraca do Boga, giną myśli.
1Tm 6,16 Istoty ludzkie nie posiadają nieśmiertelności, posiada ją tylko Bóg.
Rz 2,7 Oczekujemy dnia, w którym otrzymamy nieśmiertelność. W Biblii słowo dusza zostało użyte ponad 1600 razy, nigdzie jednak w sensie duszy nieśmiertelnej.
1Kor 15,51-54 Otrzymamy nieśmiertelność, kiedy Jezus powróci.
Ps 115,17 Umarli nie oddają czci Bogu.
Dz 2,34 Dawid nie wstąpił do nieba w momencie śmierci, ale czeka na powrót Jezusa i pierwsze zmartwychwstanie.
Ps 6,6 W grobie nie pamięta się o Bogu.
Koh 9,5 Umarli nic nie wiedzą.
Hi 19,25.26 Sprawiedliwi zostaną wzbudzeni i zobaczą Boga w dniu ostatecznym.
Ez 18,4 Dusza (osoba), która grzeszy, umrze.
Rz 6,23 Zapłatą za grzech jest śmierć. Śmierć jest „nieobecnością” życia. Życie wieczne jest darem Boga.
2Tm 4,7.8 Apostoł Paweł czekał na powrót Pana, aby otrzymać ostateczną nagrodę.
Ap 22,12 Kiedy powróci Jezus, Jego ostateczna zapłata będzie z Nim.
